xiana's profileXianaPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 31

    feliz Samain

    Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
    Demos, trasnos e dianhos, espritos das nevoadas veigas.
    Corvos, pintigas e meigas, feitizos das mencinheiras.
    Pobres canhotas furadas, fogar dos vermes e alimanhas.
    Lume das Santas Companhas, mal de ollo, negros meigallos, cheiro dos mortos, tronos e raios.
    Oubeo do can, pregon da morte, foucinho do satiro e pe do coello.
    Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
    Averno de Satan e Belcebu, lume dos cadavres ardentes, corpos mutilados dos indecentes, peidos dos infernales cus, muxido da mar embravescida.
    Barriga inutil da muller solteira, falar dos gatos que andan a xaneira, guedella porra da cabra mal parida.
    Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ao do inferno, e fuxiran as bruxas acabalo das sas escobas, indose bañar na praia das areas gordas.
    ¡Oide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no agoardente, quedando asi purificadas.
    E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas, quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento.
    Forzas do ar, terra, mar e lume, a vos fago esta chamada: si e verdade que tendes mais poder que a humana xente, eiqui e agora, facede cos espritos dos amigos que estan fora, participen con nos desta queimada.


     
    October 24

    y nos esforzamos en disimular....

    ¿Conseguiré que me salga un post más optimista que los últimos? La verdad es que ni siquiera he pensado sobre qué iba a escribir hoy y quizás sea mejor así... sobre la marcha. Poner cualquier cosa que se me pase por mi cabeza medio loca!
     
    No puedo quejarme de como estoy, eso lo tengo claro. Me lo paso bien con un montón de amig@s, tengo trabajo en algo que me gusta y canto en un grupo con el que me voy a estrenar en directo en poco más de un mes... Lo dicho, no solo no tengo derecho a quejarme, si no que debería estar dando las gracias. Uy, releyendo lo que acabo de escribir se puede interpretar que a continuación vendría un "pero....". Pues no, no pienso ponerle peros, así se queda! Es verdad que soy muy inconformista, pero también he comprendido que queriendo siempre más nunca se llega a ser totalmente feliz.
     
    Llevo toda mi vida queriendo vivir el momento (en realidad desde que vi El club de los poetas muertos, jijiji), sin preocupaciones a largo plazo. Reconozco que soy incapaz, demasiado racional para dejarlo todo en el aire... CARPE DIEM... es muy fácil decirlo, pero muy difícil llevar a cabo esta filosofía de vida (y quien diga que sí lo hace miente, porque es imposible no tener algún "cabo" atado). Ahora tengo clara una cosa, lo que sí no voy a hacer es complicarme más la vida, que ya bastante se complica ella solita. Voy a tomarme las cosas tal cual vienen, sin darles más vueltas (qué difícil, no??). Por supuesto voy a luchar por cosas que sé que valen la pena, que sé que algún día veré recompensado mi esfuerzo. Pero aquellas otras que por más que lo intento no llegan "a buen puerto" pues ahí se quedan... lo que ya he dicho, sin darle más vueltas. Lo que tenga que ser de mi vida, será.
     
    Ya os diré si funciona, o si consigo llegar a hacerlo... mientras tanto os dejo con otra canción de mi BSO!